Róże poezji 5

„Róże poezji 5” – piata antologia z tej serii wydana z inicjatywy internetowej grupy „Poezja”. Tym razem myślą wiodącą książki jest kosmos – więcej szczegółów na ten temat czytelnik znajdzie w słowie wstępnym, które już tradycyjnie napisał Jacek Pelian – administrator grupy. Wiersze Jacka Peliana przeplatają też cały projekt, a jeden z nich wzbogaca czwartą stronę okładki. W projekcie wzięło udział 19 autorów, pośród których są takie nazwiska jak: Andrzej Bilecki, Ewa Brudek (Purchla), Anna Chudzik, Grażyna Fajkowska, Ewa Granat, Beata Jagelowitz, Krzysztof Janiszewski , Janusz Kliś, Daria Kowalik, Agnieszka Kubka, Karolina Ludwin, Justyna Łappo, Dorota Partyka, Jacek Pelian, Anna Sobańska, Tadeusz Szymański, Dave Ventor, Krystyna Wajda, Monika Zając-Czerkies. Już tradycyjnie także obok tekstów pisanych zarówno wierszem jak i prozą w książce znajduje się szczególny rozdział – „Poetycka Galeria” w którym tym razem zamieszczone zostały zdjęcia obrazów takich artystów jak: Beata Jagelowitz, Krystyna Janiszewska, Irena Kwiatkowska, Maria Szymańska, Teresa Turkiewicz, Krystyna Wajda.

Słowo wstępne (fragment) – Jacek Pelian

Drodzy czytelnicy i przyjaciele, kochani poeci i malarze, którzy jesteście współautorami tego tomu, pozwólcie, że powitam Was wszystkich bardzo serdecznie i zaproszę do lektury piątego już tomu Róż poezji, którego tematem przewodnim jest kosmos, bo chyba nie było i nie ma człowieka na Ziemi, który by nigdy nie spojrzał na rozgwieżdżone niebo. Od zarania podziwiamy piękno nieba, podziwiamy gwiaz-dy, mgławice, a nawet czarne dziury. Te ostatnie przewidział Einstein, a dopiero współczesna astronomia pozwoliła je odkryć. Duża w tym jest zasługa człowieka, który wynalazł współczesne teleskopy, jak Weba czy Havla. Dzięki nim możemy zajrzeć w najdalsze przestrzenie i zakamarki wszechświata, do miejsc, gdzie formował się wszechświat w czasie wielkiego wybuchu. Ale czy kiedykolwiek uda się tam człowiekowi dolecieć? Sądzę, że nie. Śmiało można stwierdzić, że o ile technika kosmiczna w XX wieku rozwijała się liniowo, to obecnie w ćwierćwieczu XXI wieku postęp jest wręcz wykładniczy. Jest to zasługa wysiłku wielu naukowców, inżynierów i ludzi zafascynowanych kosmosem. To przecież dzięki zafascynowaniu kosmosem Galileusz stworzył teleskop, a Kopernik napisał rozprawę O obrotach sfer niebieskich. W dobie ery statków kosmicznych tysiące ludzi pracuje w Rosji i Stanach Zjednoczonych przy budowie rakiet i promów kosmicznych. Należy jednak pamiętać o 21 ofiarach kosmosu. Do dziś mam w pamięci śmierć Komarowa i załóg Challengera i Columbii. Gorąco liczę, że doczekamy się ich następców. Następców wyśmienitych, młodych, utalentowanych. Osobiście uważam, że powinniśmy być dumni z dwóch naszych Polaków kosmonautów – Mirosława Hermaszewskiego i Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego, którzy przetarli młodym, utalentowanym astronautom szlaki po niebieskich trajektoriach…